vydheesw.blogspot.com
email: vydheesw@gmail.com

Thursday, March 9, 2017

விலை மதிப்பற்றவன் கவிஞன்!

                  விலை மதிப்பற்றவன்  கவிஞன்!
வைதீஸ்வரன்









































பதினேழாம் நூற்றாண்டில்  நாதேர் ஷா  என்ற  திறமையான  பெர்ஸிய மன்னன்  தன்  சாதுர்யமான  வியூகத்தினால்  குறைந்த  ஆயுத சேனைகளை  வைத்துக்கொண்டு  ஆப்கனிஸ்தானை  வென்று  அப்போது  தில்லியை  ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த  பலஹீனமான  அரசன்  முகமது  ஷாவை  வென்று  வட இந்தியாவில் தனது ஆட்சியை நிலை நிறுத்தினான்.

  இவ்வளவு திறமையான  சக்கரவர்த்திக்கு  கலை  இலக்கியம்  சங்கீதம் இவற்றில்  நாட்டம்  கிடையாதுஅப்போது   இவனுடைய  அபாரமான  கீர்த்தியை  பரணி பாடி  புகழ்ந்து  இவனிடம்  பரிசுகள்  பெற விழைந்து  ஒரு  கவிஞன்  இவன்  சபைக்கு வந்து  அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டான்தளபதி  சபையில் அவனை கவி பாடச் சொன்னார் 

கவிஞன்  மிகுந்த ஆவலுடன்  மன்னனின் அருமை பெருமைகளை  அலங்காரமாகப் பாடிக் கொண்டிருந்தான்.

 நாதெர் ஷாவுக்கு  அதில் கொஞ்சமும்  ஸ்வாரஸ்யமில்லைவிருப்பமுமில்லை. அவன்  அங்கிருந்த  வைரவியாபாரிகளிடம்  பேசிக் கொண்டிருந்தான்  கவி  பாடி முடித்துவிட்டு  கவிஞன்  கைகட்டி எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருந்தான்

  நாதேர்  ஷா  அங்கிருந்த  சேவகனைக்  கூப்பிட்டு  “ இந்தக்  கவிஞனை நம்  தெருக்களில்  கொண்டு  போய்  ஏலம்  விட்டு  எதாவது  பொருள்  கிடைக்குமா..”   என்று  அறிந்து வரச் சொன்னான் 

  சற்று  நேரம்  கழித்து  சேவகன்  கவிஞனோடு  திரும்பி  வந்து  “  மன்னரேஇவரை  யாரும்  வாங்கத்  தயாராயில்லை..” என்றான்.

  நாதேர்  ஷா  சற்று  மோவாயை சொறிந்து  யோசித்தான். கோபமாகவும் இருந்தது.

கவிஞரேநீங்கள்  எப்படி  இந்த  ஊருக்கு  வந்தீர்கள்?  “  என்று  கேட்டான்.

 “ கவிஞர்  நடுக்கத்துடன்  “  கழுதையின்  மேல்  சவாரி  செய்து  வந்தேன்  மன்னா!  “  என்றான்.

நாதேர்  ஷா  உடனே  சேவகனைப்  பார்த்து  “  அப்படியா!  டேய்...நீ  இவருக்கு  பதிலாக  இவர்  கழுதையை  ஏலம்  விட்டு  விட்டு  வா!..”  என்று  அனுப்பினான்.

  சேவகன்  போய்  சில  நிமிடங்களுக்குள்  வந்து விட்டான்.

மன்னா!...  கழுதைக்கு  நிறைய  போட்டி   வந்தது  ..மன்னரேஉடனே  நல்ல  விலைக்கு  போய்  விட்ட்து.”  என்றான்.

   “கவிஞரேநீர்   கால்நடையாக  உங்கள்   ஊருக்குப்  போய்  சேருங்கள்....கழுதைதான்  இப்போது  லாபம்....சேவகனே...இவருக்கு  வழி காட்டு!..  .சபை  கலைந்தது ...!   என்றான்.


                            ***************

  



Thursday, February 16, 2017

உள் பயணம்

உள் பயணம்
----------------
வைதீஸ்வரன்


இப்போதெல்லாம்  பயணம் போவதென்றால்  பயமாக
இருக்கிறது.  வெளியே காற்றாட நடமாடுவது என்பது கனவில்
தான் சாத்தியமாகும் போலிருக்கிறது.  வெளியே  நடப்பதற்கு
தெருவும் இல்லை காற்றும் இல்லை.

வீட்டிற்குள்ளிருந்து  வெளியே ஒரு வாகனத்துக்குள் பதுங்கிக்
கொண்டு  மீண்டும் போகிற இடத்துக்குள் பதுங்கிக் கொள்ள வேண்டிய பரிதாப நிலை இன்றைய சராசரி மனிதனுக்கு நேர்ந்து
விட்டது .


’காற்று வாங்க போனேன் ஒரு கவிதை வாங்கி வந்தேன்’ என்று
சொல்லமுடிந்த ஒரு  இறந்த காலம் இங்கே இறந்தே  விட்டது.

இன்று கவிதைகள் அவ்வளவு சுலபமாக  வெளி நடையில்
கிடைப்பதில்லை.. நாராசமான வாகன ஒலிகளும்  சுவற்றோடு
உயிருக்கு பயந்து நகரும் பாதசாரிகளும்  நாற்சந்துகளில்
ஏதாவது ஒரு பள்ளிக்கூடத்துக்கு பக்கத்தில்  கும்பல் கும்பலாக
குடிக்கும்  மதுக்கடைகளின்  மதுர கீதங்களும்  நரகத்தில்
நாம்  சற்றும் வித்யாசமில்லாமல் வாழ்வதற்கு  சௌகரிய
மானஅனுபவமாக இருக்கிறது. நம் கவிதைகளும் இந்த 
அழகைத்தான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

.நா  மனித  உரிமை கொள்கைகளில் அடிப்படையான ஒன்றான
ஒரு தனி மனிதன்  தடங்கலின்றி அச்சமின்றி அன்றாடம் நடமாடும்
சுதந்திரம்  இன்று அறை குறையாகத்தான் நடைமுறையில்
அரசியல் நிர்வாகிகளால்  அமுல்படுத்தப்படுகிறது..

இப்படி நடை தள்ளாடிப் போன  மனிதன்  இன்றைய வீதிகளை
தன்னுடைய விதியாக ஒப்புக் கொண்டு  ஊமையாகி போய்க்
கொண்டிருக்கிறான். தன்னுடைய அடிப்படை  சௌகரியங்களை  
உரிமையை உரத்த குரலில் கேட்டுப் பெற போதிய அவகாசமோ  
சக்தியோ அவனுக்கு இல்லை.. அப்படி  குரல் எழுப்பினாலும்  
அது  சரியான பான்மையோடு கவனிக்கப்படுமா என்று  அவனுக்கு
ஐயமாக இருக்கிறது..

மேலை நாடுகளில்  சில தடங்கல்களை  நீக்குவதற்காக கட்டிய
வீட்டையே இடம் பெயர்த்து நகர்த்துகிறார்கள். ஒரு நகரத்தின்
மொத்த அமைப்பின்  கலைத் தன்மை பழுது பட்டு விடாமல்  
ஒவ்வொருவிஸ்தரிப்பையும் ஒவ்வொரு தெருவையும்
ஒவ்வொரு வீட்டின் கட்டிட அமைப்பின் பொருத்தத்தையும்  
பார்த்து பார்த்து திட்டம் இடுகிறார்கள்.

இங்கே வீடுகள் கட்ட அனுமதி கொடுத்தபிறகுதான் தெருவும்        
இன்ன பிற சௌகரியங்களும்  யோசிக்கப் படுகின்றன..

யாருடைய  அஜாக்கிரதையாலோ  நகரங்களில் திடீர்திடீரென்று  குப்பங்களிலும் ஏழைக் குடியிருப்புகளிலும்  தீப்பிடித்து
ஒட்டுமொத்தமாக சாம்பலாவதை நாம் பார்க்கிறோம் ..அது ஒரு
நல்ல விபத்து தான்.  ஆனாலும்  அந்த இடங்களில் மீண்டும்
எழுப்பப் படும்  அடுக்ககங்கள்  பழைய குப்பத்தின்  அசௌகரி
யங்களை  தக்க  வைத்துக் கொண்டது போல்  தோன்றுகின்றது.

ஒரு சமூக நல பணியாளர்  சராசரி மக்களுக்கு  தெருக்களின்
சுகாதாரம் பற்றிய விழிப்புணர்வு  ஏற்படுவத்துவதற்காக  
அறிவுரை வாசகங்களை தெருமுனைகளில்  எழுதிவைக்க 
வேண்டுமென்று ஆசைப்பட்டார்..  நானும் ஆசையுடன் ஒரு
வாசகத்தை எழுதிக்கொடுத்தேன் ..

''குப்பைகளை தெருவில்  போடாதே- பிறகு
தெருவைக்   குப்பைக்குள் தேட வேண்டியிருக்கும் !!

அந்த பணியாளர் சிரித்து விட்டு  ''இது கவிதை போல் இருக்கிறது..
இது சரி வராது.. '' என்று சொல்லிவிட்டு   ''இங்கே குப்பைகளைப்
போடாதீர்கள் '' என்று எல்லோருக்கும் புரியும் வகையில் எழுதி
வைத்தார்.

அது யாருக்கும் புரியவில்லை என்பதை  அங்கே  கிடந்த
குப்பை கூளங்கள் பறைசாற்றிக்கொண்டிருந்தன  !!